1e blog opgedragen aan Roelanda

Geïnspireerd maar vooral ook aangemoedigd door Roelanda Bakker ben ik dan uiteindelijk  gestart met een blog.

Roelanda belde me in juli 2016 op of ik haar een massage wilde geven. Ze had sinds 2007 borstkanker en het ging nu helemaal niet goed vertelde ze. Een afspraak was snel gemaakt.
Roelanda was meer dan zomaar een cliënt. Ik kende haar al een beetje en we hadden meteen een klik.  Ze was een bijzondere, mooie, krachtige vrouw, die mij en vele anderen tot het laatst van haar leven bleef inspireren op vele manieren. Ik heb haar uiteindelijk beloofd te gaan bloggen over mijn werk. Fijn zei ze lachend om er vervolgens aan toe te voegen, schrijf dan ook meteen maar over de sessies die wij samen hadden. Dan ben ik er tenminste ook bij en denk je nog eens aan me….
Het is iets anders geworden dan ik voor ogen had toen ik Hjalmar in december om toestemming vroeg om hetgeen Roelanda op haar blog schreef over massage te delen. Vandaar dat ik voor deze publicatie nogmaals om toestemming heb gevraagd.

Mijn eigen gezondheid maakte dat ik er eind vorig jaar niet  online mee kon gaan. Te weinig energie en nog zoveel te doen. Vorige week mailde Timo, mijn websiteontwerper en beheerder ‘Ik zag dat je nog niet begonnen was met het schrijven van een blog, wat verwacht je nog van mijn kant?’ Het engels dus..en dat is inmiddels ook in orde. Dus starten maar, genoeg uitgesteld zou Roelanda gezegd hebben.  Mijn eerste blog wilde ik beginnen met het echte begin. Met Roelanda dus en het Waarom?  Waarom ik ben gaan bloggen. Met dank aan Hjalmar voor de instemming hierover te schrijven en te delen.

Roelanda vroeg me in juli 2016, na haar eerste sessie massage bij kanker in mijn praktijk Kadira,  of ze erover mocht bloggen. Ze zei dat ze wist dat ik niet op nieuwe klanten zat te wachten. Ze was echter erg onder de indruk van mijn massage en van mijn werk met Touch for Care en eerder met Instituut Massage bij Kanker en het kwaliteitsregister Netwerk Massage bij Kanker.  Ze was verbaasd over het effect dat massage bij kanker op haar had. Ze had ermee kennis gemaakt tijdens een verwenweekend in Rotterdam. De massage die ze daar had gekregen vond ze heerlijk,  maar was (volgens haar zeggen) zo totaal anders dan de massage sessie in mijn praktijk. Bij mij had ze de eigen regie in tegenstelling tot de massage die ze tijdens het verwenweekend had ervaren.  Ik vroeg haar of ik er even over na mocht denken. Dat begreep ze gelukkig.  Ik twijfelde, want ik zat inderdaad niet op een toestroom van cliënten te wachten. Ik had het immers druk genoeg.  Aan de andere kant was het een mooie gelegenheid om massage bij kanker en het netwerk onder de aandacht te brengen. Ik besefte dat ik altijd kon zeggen dat ik vol zat en geen nieuwe cliënten kon aannemen. Ik berichte Roelanda na enkele dagen over mijn besluit. Ze was ontzettend blij en zei. Je woont zo ongeveer bij mij om de hoek en ik heb nooit geweten wat voor prachtig werk jij doet. Als ik dit geweten had, was ik veel eerder naar je toegekomen verzuchte ze na de eerste massage. Dat vond ik ook jammer, ze was al jaren ziek en nu was de laatste fase van haar leven aangebroken.  Ik was blij dat ik en elk geval nu nog iets voor haar betekenen kon. Enthousiast als Roelanda was nam ze meteen een stapel flyers mee voor het Jeroen Bosch ziekenhuis, met de opmerking ‘Geen idee wanneer ik er ben, maar die flyers ga ik beslist uitdelen Klara.  Tijdens één van de laatste sessies bij haar thuis liet ze me bij binnenkomst meteen weten dat ze haar huisarts wel even verteld had van mijn bestaan en werk. En..dat ze dit vooral moest laten weten aan hun patiënten in vergelijkbare situaties.

 

We hadden bijzondere sessies waarin Roelanda mij vertelde over haar naderend afscheid, over haar vreugde en verdriet. Trots vertelde ze over haar mannen Hjalmar en Sil. Haar ouders Frans en Corrie die ervoor zorgden dat ze thuis kon zijn als haar mannen de deur uit waren. Over haar bijzondere broer John en geweldige zus Martine. Over de bijzondere band die ze met allen had.  Over de Jutter en de fijne collega’s en dat het gewoon door zou gaan als ze er niet meer was. Over haar vriendinnen die zich ook over Sihl en Hjalmar en haar ouders bekommerden. Over Johnny de Mol en de reis van haar leven. Hoe bijzonder die voor haar was geweest. Hoe Johnny haar opgezocht had om de pre-vieuw te laten zien en dat hij er meteen voor Sil een leuke dag van had gemaakt. Zie > Reis van je leven van Roelanda Bakker in 2016.

Haar ogen straalden toen ze zei dat ze het wellicht nog mee zou maken dat ze tante zou worden. Op haar gezicht verscheen een lach van oor tot oor. Dan hebben ze straks iemand die wat vreugde kan brengen als ik er niet meer ben, het zal al zwaar genoeg voor ze worden verzuchte ze er achteraan….Om vervolgens weer te glimlachen als ik haar hoofd weer eens stil wist te zetten. Me enthousiaste berichtjes stuurde ze dan als ze weer ‘wakker’ geworden was na een sessie.

Ik vroeg haar wat haar leven nog steeds de moeite waard maakte, ondanks alle ongemakken van haar ziekte. Ze vertelde me toen over de kleine dingen, waar ze elke dag samen met haar gezin zo van genoot. Het waren er zoveel….Van het lekker buiten zitten en vuurtje stoken…Sil tegen haar aan en Hjalmar onder handbereik. Over de zomervakantie die haar nog gegeven was, lange dagen samen met haar Sil….

Ik vertelde haar dat ik gevraagd was door het Landelijk Expertisecentrum Sterven om een blog te schrijven over mijn werk. Dat vond ze te gek, maar ik zei dat ik geen idee had of ik dat wel kon. ‘Doen joh’ zei ze ‘dat werk wat je doet is zo gaaf, daar moet echt meer bekendheid voor komen. Ik ga er ook mijn best voor doen. Jammer dat ik nog maar zo weinig tijd heb, maar ik doe wat ik kan hoor. Hier moet echt meer bekendheid voor komen. Jammer dat ik niet mee zo actief kan zijn. Maar ik draag zoveel mogelijk nog mijn steentje bij hieraan’.
Ik zei haar dat ik vereerd was, maar niet goed wist wat ik moest schrijven. Er waren zoveel mooie dingen te schrijven over mijn werk. Bovendien zei ik tegen haar dat ik het toch weer te druk had gekregen en er eigenlijk geen tijd voor had.  Het loopt toch niet weg zei ze…Klopt zei ik, ik mag zelf aangegeven wanneer ik zover ben. Nou dat is ideaal toch zei ze. Neem de tijd en als je zover bent komt de inspiratie vanzelf. Ik zei, ja bij jou misschien, jij blogt al zo lang en zo leuk,  vol humor. Joh zei ze, ik dacht toen ik begon te bloggen dat ik ook niks had om te schrijven. Maar ik kon niet iedereen persoonlijk op de hoogte meer houden van mijn wel en wee. Dus ben ik maar gaan bloggen. En ziedaar zei ze met haar mooie lach, de inspiratie kwam vanzelf. Ik keek nog bedenkelijk, maar ze zei, maak je niet druk Klara, als jij er aan toe bent dan komt het vanzelf.   Beloof me echter, dat je vroeg of laat in elk geval over je werk gaat schrijven. Ik heb de flyers zoals je weet al meegenomen naar het ziekenhuis. Onvoorstelbaar trouwens dat ze daar nog nooit over massage bij kanker hadden gehoord. Ik zei dat hebben ze wel, maar ik heb nooit meer iets vernomen van de arts waar ik 5 jaar geleden al een brief naar toe gestuurd heb. Nou zei daar moet dus echt verandering inkomen, want jeetje man dit had ik graag eerder willen weten. Waarop ik zei dat ze hier in elk geval nog van kon genieten tot haar laatste adem.

In dierbare herinnering aan Roelanda en hetgeen zij me leerde en bevestige. Geniet van al de  kleine mooie dingen, ze blijken vaak zo groot te zijn.
Deze mooie vrouw zit voorgoed in mijn hart en nu ook in mijn blog – Klara van Tuijl

Roelanda schreef in haar blog van 24 juli 2016:

“Vorige week ben ik bij Klara geweest, iets wat ik al veel eerder had moeten doen. Klara is van het ‘Instituut Massage bij Kanker” en heeft jarenlange ervaring met het masseren van kankerpatiënten. Wat was dit fijn. Het is zo moeilijk om eens helemaal te ontspannen maar het is gelukt. Even niet piekeren, gedachten die afdwalen en verdriet. Ik raad het echt aan voor anderen om je hier eens in te verdiepen. Het geeft een stukje verlichting en kan gedaan worden tot het ‘einde’. Ik heb meteen een nieuwe afspraak ingepland 🙂 want als je het voor elkaar krijgt mij in deze periode even te laten ontspannen dan is dat een super prestatie!
www.massagebijkanker.nl
Enjoy life!
Een motto wat ik voor ogen had als het even tegenzat. Geniet van de mooie dingen in het leven, het zijn er zoveel!

Roelanda Bakker

Roeland en Johnny de Mol – De reis van je Leven

Roelanda schreef het volgende op 28 juli 201677.
Ze had samen met haar mannen en de artsen de keuze gemaakt voor het laatste stukje van haar leven:

‘Voor mij erg prettig dat er door diverse artsen en disciplines naar mijn persoonlijke situatie is gekeken en er toch wel een eenduidig antwoord uit kwam waar we zelf helemaal achter staan. Twijfelen hoeft niet meer. Zelf heb ik toen het hoge woord er maar uit gegooid: Uitbehandeld.
Alsof het minder hard aankomt als het uit mijn eigen mond komt. Maar dat maakt geen verschil. Ik weet dat ieder zijn of haar ideeën zal hebben over de keuzes die we nu gemaakt hebben. En dat is ook wel te begrijpen. Graag wil ik meegeven dat bij iedereen de situatie uniek is, niemand met elkaar te vergelijken is en het echt het uiterste van je vraagt om  emotie en verstand op één lijn te krijgen’

Het leven is te kort
om je zorgen te maken.
Heb plezier. Heb lief.
Heb geen spijt, en laat je door
niemand van de wijs brengen.

 

15 Reacties

  1. Marianne Cijs schreef:

    Fantastisch Klara! Ik wens je heel veel succes en inspiratie voor je blog (maar zie dat je eerste aanzet Roelanda is geweest). Je mag heel trots zijn op wat je al bereikt hebt met ‘Touch for Care’!! Ik ga je blog zeker met veel interesse volgen. Liefs Xx

  2. Monique schreef:

    Nou daar gaat hij dan, de eerste blog is de lucht in.
    Xxx

  3. Wil schreef:

    Geheel op jouw tijd en op jouw moment……prachtig!!
    Ik zal het met veel respect & interesse volgen en wens je heel veel succes met deze bijzonde mooie blog.
    💜💜💜

    • Klara van Zuijdam schreef:

      Dank je wel voor je warme woorden Will. Ik ga mijn best doen met bloggen. Is wel een nieuwe wereld voor me en ik wil ook anderen aan het woord laten. Bijvoorbeeld gastblogger die dingen willen delen vanuit hun ervaringen in de gezondheidszorg. Met respect en integriteit wil ik laten zien vanuit het oogpunt van de patiënt wat beter kan in de zorg. Ik wil ook mensen een stem geven die zelf geen stem meer hebben. Zoals mensen met dementie of verstandelijke beperking. Zij spreken immers ook tot ons. Alleen moeten velen nog leren om deze taal te gaan verstaan.

  4. Jannette schreef:

    Mooi Klara! Wens je veel inspiratie en schrijfplezier toe! (samen met Roelanda in je gedachte).

  5. Henk van Tuijl schreef:

    Zus, ik dacht dat je wat gas terug ging nemen en weer op krachten komen ipv weer wat nieuws erbij starten?

    • Klara van Zuijdam schreef:

      Hoi Broer, ik neem zeker gas terug en dit is wordt in plaats van de facebook berichten. Zo kan wie wil volgen en wie niet wil hoeft het niet meer te lezen. Blijft mijn facebookpagina mooi schoon. Ik zal natuurlijk wel een berichtje plaatsen als ik iets nieuws geschreven heb. Maar men kan gewoon doorscrollen als men het niet wil lezen. Iedereen tevreden in de toekomst. Dank voor je bezorgdheid…

  6. Anne schreef:

    Wauw, jij kan zeker wel goed schrijven! Heel erg trots op jou tante! Ook erg mooi om een stukje van Roelanda weer te lezen.. groot voorbeeld.

    • Klara van Zuijdam schreef:

      Lieve Anne, dank je wel voor je warme compliment. Roelanda was zeker een groot voorbeeld. Ook veel geleerd van mijn dierbare vriendinnen die helaas veel te jong overleden zijn. Vergeet echter ook jezelf niet. Hoe jij op zeer jonge leeftijd een ernstig ongeval kreeg en je vervolgens weer terug knokte via revalidatie en omscholing heeft ook diepe indruk op mij en vele anderen gemaakt.Intussen ook nog even naar de Paralympics in Londen en rolstoelsporten. Ook daar zou je cariëre hebben kunnen maken, omdat je net als met voetbal, weer bloedfanatiek was. Velen hadden je niet nagedaan wat in zo’n relatief korte tijd voor elkaar hebt gekregen. Je hele leven aan diggelen en nu alles weer helemaal op de rit. Kanjer ben je.

      He heeft je gelukkig ook je grote liefde gebracht:-) Zo zie je maar dat elk nadeel zijn voordeel heeft zoals Johan Kruijff zou zeggen. Ik ben supertrots op je, mijn nichtje. Erg blij voor je dat je nu een leuke baan hebt en in wat rustiger vaarwater bent gekomen. Geniet er samen van, tijd voor wat meer ontspanning voor jullie is nu gelukkig ook aangebroken. Love you..

  7. Lenie Kleinen Janssen schreef:

    Heel mooi geschreven Clara en wat een mooi beroep heb jij !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *